مهدکودک در ادارات؛ قانونی که خاک میخورد
✍️ با وجود قانون حمایت از زنان شاغل و الزام به ایجاد مهدکودک در محیطهای کاری، هنوز بسیاری از ادارات و سازمانها این مسئولیت را به فراموشی سپردهاند؛ موضوعی که مادران شاغل را بین دو راهی کار و فرزند قرار داده است.
بحران مراقبت از کودک؛ مادران قربانی غفلتها
مادری که بهناچار از شغل مورد علاقهاش کنارهگیری کرده تا از فرزند ۱۰ماههاش مراقبت کند، تنها یکی از صدها نمونه مادرانی است که در نبود مهدکودک در محیط کار، از مسیر شغلی خود بازماندهاند. این در حالی است که اگر مهدکودکها در نزدیکی محل کار وجود داشتند، دغدغههایی مانند شیردهی، رسیدگی به کودک و حضور مؤثر در خانه و محل کار همزمان رفع میشد.
قانون ۷۵ کار؛ حمایت روی کاغذ
به نوشته اخبار فرهنگیان، بر اساس ماده ۷۵ قانون کار ایران، کارفرمایان موظفاند برای کارمندان زن، شرایط مناسبی جهت نگهداری فرزندان خردسال فراهم کنند. با این حال، اجرای این قانون غالباً به توصیهنامهها و بخشنامههای داخلی محدود مانده است. برخی نهادها اقدام به ایجاد مهدکودک کردهاند، اما این اقدامات پراکنده و ناکافی بودهاند.
مهدکودکهای اداری؛ گام مؤثر در توسعه اجتماعی
به گفته شهلا باقری، استاد دانشگاه خوارزمی:
مهدکودکهای موجود در محل کار، استرس مادران را کاهش و بهرهوری آنان را افزایش میدهند.
این مراکز باعث تعادل بین زندگی خانوادگی و شغلی میشوند.
حضور مؤثرتر زنان در بازار کار را تسهیل میکنند.
نقش تربیتی و اجتماعی مهمی برای کودکان ایفا مینمایند.
چالشهای اجرایی و راهکارها
از جمله موانع جدی در مسیر اجرای این قانون میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
کمبود بودجه و منابع مالی
نبود آگاهی کافی در میان کارفرمایان
نبود زیرساختهای مناسب
ضعف در نظارت و پیگیری
راهکارها:
افزایش بودجه دولتی برای ایجاد زیرساختها
فرهنگسازی و آموزش کارفرمایان
همکاری نزدیکتر دولت، کارفرمایان و جامعه مدنی
نتیجهگیری: سرمایهگذاری برای آیندهای عادلانهتر
ایجاد مهدکودک در محیطهای کاری فقط یک وظیفه قانونی نیست، بلکه سرمایهگذاری هوشمندانهای برای ساختن جامعهای عادلانهتر و پویاتر است. مادامی که این حق ساده برای زنان تأمین نشود، بهرهوری، اشتغال زنان و تعادل خانواده همچنان با چالش مواجه خواهد بود.
