افزایش سن ورود به دانشگاه فرهنگیان؛ مسکن موقت یا بحرانساز؟
افزایش سقف سنی ورود به دانشگاه فرهنگیان بار دیگر محل بحث شد. کارشناسان میگویند این تصمیم در کوتاهمدت مؤثر است اما در بلندمدت به آموزش آسیب میزند.
📌 پیشینه ماجرا
در اساسنامه سال ۱۳۶۲ مراکز تربیت معلم، محدوده سنی داوطلبان ۱۷ تا ۲۲ سال تعیین شده بود. این شرط در سال ۱۴۰۲ با رأی دیوان عدالت اداری لغو شد. سپس شورای عالی انقلاب فرهنگی، با درخواست وزارت آموزشوپرورش، سقف سنی را ۲۴ سال تعیین کرد. حالا دوباره افزایش آن مطرح شده و در انتظار تصمیمگیری نهایی شورای عالی است.
📰 واکنشها و اختلاف نظرها
انتشار توییت مشاور وزیر درباره «خبرهای خوب افزایش سقف سنی» موجی از واکنشها ایجاد کرد:
موافقان: آن را راهی برای جبران کمبود معلم میدانند.
مخالفان: هشدار میدهند که این سیاست تبعات جبرانناپذیری برای کیفیت آموزش دارد. حتی مرکز پژوهشهای مجلس با ارائه ۸ دلیل کارشناسی مخالفت خود را اعلام کرده است.
👤 نظر وزیر آموزشوپرورش
وزیر آموزشوپرورش در پاسخ به پرسشها اعلام کرد که تصمیم نهایی بر عهده شورای عالی انقلاب فرهنگی است و هر مصوبهای باید به تأیید رئیسجمهور برسد تا قابلیت اجرا پیدا کند.
🗣️ دیدگاه وزیر پیشین
سید محمد بطحایی، وزیر سابق آموزشوپرورش، این سیاست را اجتنابناپذیر اما موقت دانست:
مزایا: افزایش دامنه انتخاب و جذب متقاضیان بیشتر.
معایب: ورود افراد در سن بالا به حرفه معلمی و ادامه خدمت تا ۶۵ سالگی، در حالی که ارتباط مؤثر با دانشآموزان نیازمند معلمان جوانتر و صبورتر است.
او یادآور شد که در گذشته دانشآموزان از ۱۴ سالگی وارد دانشسرا میشدند و خیلی زود فعالیت آموزشی را آغاز میکردند. به باور او، اگرچه این طرح میتواند در کوتاهمدت بخشی از بحران کمبود نیرو را پوشش دهد، اما در بلندمدت راهکار مناسبی نیست و نیازمند بازنگری است.
