کلیپ سازی خانم معلم و سکوت آموزش و پرورش
کلیپ سازی خانم معلم از دانش آموزان با ادعای ۴۰ هزار کشته، موجی از انتقاد را متوجه آموزش و پرورش کرده و پرسش هایی درباره تحمیل روایت سیاسی به کودکان ایجاد کرده است.
گاهی یک ویدیو چند دقیقه ای می تواند اعتماد سال ها را زیر سوال ببرد. ماجرای کلیپ سازی خانم معلم در یکی از مدارس، اکنون به یکی از بحث برانگیزترین موضوعات حوزه آموزش و پرورش تبدیل شده است. انتشار این ویدیو که در آن از دانش آموزان خردسال خواسته می شود به یاد «۴۰ هزار کشته ادعایی در اعتراضات دی ماه ۱۴۰۴» سکوت کنند، موجی از انتقاد و پرسش را در فضای عمومی به دنبال داشته است.
در این میان، مسئله فقط یک عدد یا یک مراسم کوتاه نیست، بلکه موضوع به مرزهای حرفه ای معلم، حقوق کودک و مسئولیت نهاد متولی تعلیم و تربیت گره خورده است.
ماجرای کلیپ سازی خانم معلم چه ابعادی دارد؟
در ویدیوی منتشر شده، معلم از دانش آموزان می خواهد در کلاس درس سکوت کرده و ادای احترام کنند. کودکان در سنین پایین، هنوز توان تحلیل آمارهای کلان یا رخدادهای سیاسی پیچیده را ندارند. برای آنها هر آنچه معلم بیان می کند، به عنوان حقیقت پذیرفته می شود.
همین ویژگی سنی باعث شده بسیاری از کاربران و کارشناسان آموزشی تاکید کنند که مدرسه باید فضایی امن و بی طرف برای رشد فکری باشد، نه بستری برای انتقال روایت های جهت دار. وقتی عددی بدون پشتوانه روشن و قابل راستی آزمایی در ذهن کودک تثبیت می شود، امکان شکل گیری برداشت های نادرست نیز افزایش می یابد.
مرز آموزش آگاهی و تحمیل روایت کجاست؟
یکی از محورهای اصلی انتقادها به کلیپ سازی خانم معلم، بحث تحمیل عقیده به دانش آموزان است. در سال های گذشته بارها درباره ضرورت پرهیز از القای باورهای سیاسی یا ایدئولوژیک به کودکان سخن گفته شده است. اکنون پرسش این است که آیا این اقدام نیز در همان چارچوب قابل ارزیابی است؟
منتقدان می گویند اگر قرار است مدرسه محل تربیت تفکر انتقادی باشد، باید به دانش آموز فرصت پرسش و تحلیل داده شود، نه اینکه صرفا با یک روایت قطعی و احساسی مواجه شود. در مقابل، برخی نیز معتقدند بیان مسائل اجتماعی بخشی از آموزش شهروندی است، اما تاکید دارند که این کار باید با رعایت سن، چارچوب علمی و بی طرفی انجام شود.
جایگاه آموزش و پرورش در این میان چیست؟
ماجرای کلیپ سازی خانم معلم نگاه ها را متوجه آموزش و پرورش کرده است. این وزارتخانه به عنوان متولی اصلی تعلیم و تربیت، مسئول تدوین دستورالعمل های حرفه ای و نظارت بر اجرای آنها در مدارس است.
در سال های اخیر، انتقادهایی درباره کیفیت آموزشی، برنامه های تربیتی و نبود چارچوب مشخص برای فعالیت های رسانه ای مدارس مطرح بوده است. اکنون این پرسش جدی تر شده که آیا ضوابط روشنی برای تولید محتوا با حضور دانش آموزان وجود دارد و آیا نظارت پیشگیرانه به اندازه کافی اعمال می شود یا خیر.
آیا این اتفاق نشانه یک بحران گسترده تر است؟
بسیاری از تحلیلگران بر این باورند که این رویداد را نمی توان صرفا به یک کلاس یا یک معلم محدود کرد. در عصر شبکه های اجتماعی، هر اقدام آموزشی می تواند به سرعت به موضوعی ملی تبدیل شود. اگر مرزهای حرفه ای و اخلاقی به صورت شفاف تعریف نشده باشد، احتمال بروز چنین حاشیه هایی افزایش می یابد.
از سوی دیگر، خانواده ها انتظار دارند مدرسه محیطی امن برای رشد علمی و شخصیتی فرزندانشان باشد. خدشه دار شدن این اعتماد، پیامدهایی فراتر از یک خبر کوتاه خواهد داشت و می تواند رابطه میان خانه و مدرسه را تحت تاثیر قرار دهد.
خلاصه خبر در یک نگاه
کلیپ سازی خانم معلم با ادعای ۴۰ هزار کشته، بحث تحمیل روایت سیاسی به دانش آموزان را به صدر اخبار آموزش و پرورش آورده است. این ماجرا فراتر از یک خطای فردی، به موضوع مرزهای حرفه ای معلم و نظارت نهادی گره خورده است. کارشناسان بر ضرورت شفاف سازی دستورالعمل ها و حفظ بی طرفی فضای مدرسه تاکید دارند تا اعتماد خانواده ها تقویت شود.
نوبت شماست
به نظر شما کلیپ سازی خانم معلم یک تصمیم شخصی بوده یا نشانه خلأ نظارتی در آموزش و پرورش است؟ دیدگاه خود را در بخش نظرات بنویسید و در این گفت و گو مشارکت کنید.
به نظر من ناشی از کوتاهی نظارت و استخدام معلمین نه از روی ضوابط که از روی روابط است و هر بیسوادی معلم شده است.