تاثیر آلودگی هوا بر تشدید سینوزیت مزمن و راه های پیشگیری

یک فلوشیپ اندوسکوپی بینی و سینوس هشدار داد که آلودگی هوا به طور قابل توجهی موجب تشدید سینوزیت مزمن می شود. ذرات معلق با التهاب و انسداد سینوس ها، سردرد، ترشح و گرفتگی بینی را افزایش داده و حتی می توانند باعث عفونت حاد شوند.

مکانیسم تاثیر آلودگی بر سینوزیت مزمن
دکتر شهره نوروزی، عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، شرح داد که ذرات معلق موجود در هوا با تحریک مخاط بینی و سینوس ها، سبب التهاب و ضخیم شدن غشاهای سینوسی می شوند. این امر منجر به تنگ شدن دهانه خروجی سینوس ها و اختلال در تخلیه طبیعی ترشحات می گردد. نتیجه این فرآیند، تجمع ترشحات، افزایش فشار و درد در ناحیه پیشانی و اطراف چشم و ایجاد محیطی مستعد برای رشد باکتری و بروز عفونت های باکتریال ثانویه است.

تفاوت سینوزیت حاد و مزمن و نقش محرک های محیطی
به نوشته اخبار فرهنگیان، وی با تاکید بر تفاوت سینوزیت حاد و مزمن، توضیح داد که سینوزیت مزمن بیماری طولانی مدتی است که علائم آن (مانند گرفتگی بینی، ترشحات پشت حلق و سردرد) بیش از ۱۲ هفته ادامه دارد. اگرچه این بیماری عمدتاً ریشه در عوامل ژنتیکی و آناتومیک دارد، اما عوامل محیطی مانند آلودگی هوا نقش بسیار مهمی در تشدید ناگهانی (Exacerbation) علائم آن ایفا می کنند، به طوری که بسیاری از بیماران در روزهای آلوده با علائم شدیدتر مراجعه می کنند.

راهکارهای کلیدی برای مقابله با اثرات آلودگی
این متخصص گوش و حلق و بینی به چند اقدام موثر برای کاهش عوارض آلودگی هوا اشاره کرد:
کاهش مواجهه: پرهیز از تردد غیرضروری در فضای باز در روزهای ناسالم.
استفاده از ماسک استاندارد: استفاده از ماسک های مناسب مانند N95 در صورت ضرورت خروج از خانه.
شستشوی بینی: انجام شستشوی بینی با سرم نمکی به طور منظم برای پاکسازی مجاری از ذرات آلاینده.
کنترل رفلاکس معده: توجه به علائم رفلاکس پنهان (مانند احساس گیرکردن لقمه در گلو) که با آلودگی هوا تشدید می شود و نیاز به اصلاح رژیم غذایی (پرهیز از فست فود، غذاهای پرادویه و دیرخوری) دارد.
مصرف شیر: نوشیدن روزانه یک تا دو لیوان شیر برای بهره مندی از اثرات آنتی اکسیدانی آن.

هشدار درباره عوارض گسترده تر آلودگی
دکتر نوروزی در پایان هشدار داد که آلودگی هوا می تواند علاوه بر بیماران سینوزیتی، در افراد سالم نیز باعث سرفه، سوزش گلو، خشکی پوست، اشک ریزی و حتی افزایش خطر حملات قلبی و مغزی شود. همچنین با تحریک پایانه های عصبی، موجب تشدید سردردهای میگرنی و تنشی می گردد.