تفاوت رتبه شغلی و رتبه بندی معلم در حکم کارگزینی
در حکم کارگزینی فرهنگیان دو نوع رتبه درج میشود: رتبه شغلی (عددی) و رتبه بندی معلم (عنوانی). رتبه شغلی بر اساس سنوات و رتبه بندی بر اساس امتیازات و سنوات تعیین میشود.
تفاوت رتبه شغلی و رتبهبندی معلم در حکم کارگزینی
در حکم کارگزینی فرهنگیان، دو عنوان رتبه درج شده است که هر کدام مفهوم و شرایط متفاوتی دارند. رتبه شغلی با عدد مشخص میشود و بر اساس سنوات خدمت تعلق میگیرد، در حالی که رتبهبندی معلم با عنوان مشخص میشود و بر اساس حداقل سنوات و امتیازات لازم تعیین میگردد.
رتبه شغلی؛ بر اساس سنوات خدمت
رتبه شغلی عددی است که برحسب سنوات خدمت از عدد ۱ آغاز و تا عدد ۵ ادامه پیدا میکند. این رتبه هیچ ارتباطی با رتبهبندی معلم ندارد.
رتبه ۰: دانشجومعلمان و پرسنل استخدامی زیر ۲ سال سابقه
رتبه ۱: پرسنل دارای ۲ سال سابقه (تعجیل و خدمت در روستا بیتأثیر است)
رتبه ۲: پس از ۴ سال از تاریخ استحقاق رتبه ۱ (تعجیل جایی ندارد)
رتبه ۳: در مناطق شهری ۶ سال و در مناطق کمتر توسعهیافته ۳ سال پس از رتبه ۲
رتبه ۴: در مناطق شهری ۶ سال و در مناطق کمتر توسعهیافته ۳ سال پس از رتبه ۳
رتبه ۵: در مناطق شهری ۶ سال و در مناطق کمتر توسعهیافته ۳ سال پس از رتبه ۴
ملاک استفاده از مزایای مناطق کمتر توسعهیافته، درج مبلغ در بند فوقالعاده مناطق کمتر توسعهیافته در حکم کارگزینی است.
رتبهبندی معلم؛ بر اساس سنوات و امتیازات
رتبهبندی معلم در حکم کارگزینی با عدد مشخص نمیشود، بلکه با عنوان مشخص میگردد. برای قرارگیری در هر رتبه، معلمان باید حداقل سنوات خدمت موردنیاز و امتیازات لازم را کسب کنند:
رتبه ۱: آموزشیار معلم (از بدو خدمت)
رتبه ۲: مربی معلم (۵ سال سابقه)
رتبه ۳: استادیار معلم (۱۰ سال سابقه)
رتبه ۴: دانشیار معلم (۱۵ سال سابقه)
رتبه ۵: استاد معلم (۲۱ سال سابقه)
در اخذ این رتبهها، خدمت در دوره ابتدایی یا مناطق کمتر توسعهیافته نیز مؤثر است و میتواند موجب تعجیل در ارتقای رتبه شود.
خلاصه خبر در یک نگاه
در حکم کارگزینی فرهنگیان، دو رتبه جداگانه درج میشود: رتبه شغلی (عددی از ۱ تا ۵ بر اساس سنوات) و رتبهبندی معلم (عنوانی از آموزشیار تا استاد معلم بر اساس سنوات و امتیازات). رتبه شغلی صرفاً بر اساس سنوات و رتبهبندی بر اساس حداقل سنوات و امتیازات تعیین میشود.
