فوقالعاده ویژه فرهنگیان؛ مسئله حکمرانی، نه فقط معیشت
عضو هیأت رئیسه کمیسیون آموزش مجلس: فوقالعاده ویژه فرهنگیان فراتر از معیشت، مسئله حکمرانی سرمایه انسانی است. دولت باید جدول شفاف پرداخت را منتشر و معوقات را پرداخت کند.
فوقالعاده ویژه معلمان؛ چرا این مطالبه فراتر از یک حقوق ماهانه است؟
شاید تصور کنید بحث فوقالعاده ویژه فرهنگیان، فقط یک خواسته معیشتی ساده است. اما فرشاد ابراهیمپور، عضو هیأت رئیسه کمیسیون آموزش مجلس، نگاه دیگری به این موضوع دارد. او معتقد است این مسئله از یک مطالبه مالی فراتر رفته و به موضوعی در حوزه حکمرانی سرمایه انسانی کشور تبدیل شده است. کیفیت آموزش، انگیزه معلمان، نگهداشت نیروهای متخصص، جلوگیری از فرسودگی نیروی انسانی و حفظ سرمایه اجتماعی، همگی مستقیماً به این موضوع وابسته هستند.
چرا آموزش و پرورش همیشه در اولویت آخر بودجهای قرار میگیرد؟
ابراهیمپور با اشاره به اینکه دولت کمبود منابع را علت اجرا نشدن فوقالعاده ویژه اعلام میکند، این تحلیل را ناقص میداند. او توضیح میدهد که اولویتبندی بودجهای در دولت بر اساس ترکیبی از سقف اعتبارات مصوب هر دستگاه، وجود درآمدهای اختصاصی، قدرت چانهزنی سازمانی و میزان تأثیرگذاری در مذاکرات بودجهای انجام میشود. در این میان، آموزش و پرورش به دلیل حجم بالای نیروی انسانی و اجرای همزمان نظام رتبهبندی، در اولویت پایینتری قرار گرفته است. به گفته او، این اولویتبندی تبعیضآمیز بوده و با جایگاه راهبردی آموزش و پرورش در تربیت سرمایه انسانی کشور سازگار نیست.
هزینه واقعی شکاف پرداختی؛ محاسبهای که انجام نشده است
عضو هیأت رئیسه مجلس با انتقاد از اینکه دولت تاکنون برآورد روشنی از هزینههای ناشی از ادامه شکاف پرداختی میان فرهنگیان و سایر کارکنان دولت ارائه نکرده است، گفت: تجربیات میدانی و گزارشهای کارشناسی نشان میدهد ادامه این شکاف به کاهش انگیزه معلمان، خروج نیروهای با سابقه، کمبود معلم و افت کیفیت آموزش منجر میشود. او تأکید کرد که اگر مطالعهای در این زمینه انجام شده، عدم انتشار آن خلاف شفافیت و پاسخگویی است و مجلس و افکار عمومی حق دارند از این هزینهها مطلع باشند تا تصمیمگیریها بر پایه واقعیت انجام شود.
مانع اصلی چیست؟ قانون یا اراده دولت؟
ابراهیمپور با اشاره به اینکه فوقالعاده ویژه بر اساس بند (۱۰) ماده (۶۸) قانون مدیریت خدمات کشوری ظرفیت قانونی لازم را دارد، تأکید کرد که مانع اصلی، حقوقی نیست؛ بلکه تصمیم اجرایی و بودجهای دولت است. به گفته او، در سالهای گذشته به بهانه اجرای نظام رتبهبندی محدودیتهایی اعمال شد، اما این محدودیتها دائمی نیست. مانع اصلی، تصمیم سیاستی دولت و نحوه اولویتبندی منابع است، نه خلأ قانونی.
وعده بدون منبع؛ مدیریت نادرست انتظارات
ابراهیمپور با انتقاد از اینکه دولت نباید بدون پیشبینی منابع پایدار، وعده اجرای فوقالعاده ویژه را مطرح میکرد، تصریح کرد: ایجاد انتظار بدون پیشبینی منابع پایدار، مصداق مدیریت نادرست انتظارات عمومی است. او مسئولیت اصلی این موضوع را بر عهده دولت بهعنوان پیشنهاددهنده و مجری دانست، اما مجلس را نیز به عنوان نهاد تصویبکننده بودجه و ناظر بر اجرای قانون، در ایجاد و مدیریت این انتظار سهیم خواند. به گفته او، وعدههای بدون منبع و بدون زمانبندی مشخص، سرمایه اجتماعی را فرسایش میدهد.
چرا دولت از انتشار جدول شفاف پرداختی خودداری میکند؟
عضو هیأت رئیسه مجلس درباره منتشر نشدن جدول شفاف مقایسه پرداختی فرهنگیان با دستگاههای دریافتکننده فوقالعاده خاص، گفت: عدم انتشار این جداول، نگرانی از آشکار شدن شکافهای عمیق نظام پرداخت را تقویت میکند. او تأکید کرد که شفافیت کامل از طریق انتشار جداول مقایسهای و استفاده از شناسه یکتای پرداخت، هم عدالت را تقویت میکند و هم اعتماد عمومی را افزایش میدهد. به گفته او، عدم شفافیت خود به تشدید احساس تبعیض دامن میزند.
تجربه تلخ رتبهبندی؛ آیا فوقالعاده ویژه هم گرفتار چرخه فرسایشی میشود؟
ابراهیمپور با اشاره به تجربه اجرای نظام رتبهبندی معلمان، هشدار داد که فاصله میان تصویب قانون تا اجرای کامل آن میتواند سالها به طول بینجامد. او بر لزوم پیشبینی سازوکارهای حقوقی برای جلوگیری از تکرار این چرخه فرسایشی تأکید کرد و پیشنهاد داد که زمانبندی الزامآور در قانون بودجه یا آییننامه اجرایی، ارائه گزارشهای دورهای به کمیسیون آموزش مجلس و همچنین ضمانت اجرایی برای پرداخت معوقات از زمان استحقاق در صورت تأخیر، پیشبینی شود.
خلاصه خبر در یک نگاه
عضو هیأت رئیسه کمیسیون آموزش مجلس، فوقالعاده ویژه فرهنگیان را فراتر از یک مطالبه معیشتی و در حوزه حکمرانی سرمایه انسانی دانست. او با انتقاد از اولویتبندی ناعادلانه بودجهای دولت، خواستار انتشار جدول شفاف مقایسه پرداختی فرهنگیان با سایر دستگاهها شد. ابراهیمپور تأکید کرد که مانع اصلی اجرای این قانون، کمبود منابع نیست، بلکه نبود اولویتبندی در سیاستگذاری است و دولت باید وعدههای خود را با منابع پایدار همراه کند.
نوبت شماست
آیا شما به عنوان یک فرهنگی، شکاف پرداختی میان معلمان و سایر کارکنان دولت را احساس کردهاید؟ به نظر شما مهمترین راهکار برای رفع این تبعیض چیست؟ آیا انتشار جدول شفاف پرداختی میتواند به عدالت در نظام پرداخت کمک کند؟ نظرات و تجربیات خود را در بخش کامنتها با ما و سایر فرهنگیان به اشتراک بگذارید.
