نقد افزایش سن معلم شدن؛ ۱۸ دلیل مخالفت کارشناسان

افزایش سن ورود به دانشگاه فرهنگیان تا ۳۰ سال با ۱۸ نقد کارشناسی مواجه شده است. منتقدان می‌گویند این تصمیم پشتوانه علمی ندارد و آینده تربیت معلم را تهدید می‌کند.

افزایش سن معلم شدن با ۱۸ نقد جدی کارشناسان آموزش و پرورش روبرو شد
کارشناسان آموزش و پرورش با ارائه ۱۸ نقد کارشناسی، افزایش سن ورود به دانشگاه فرهنگیان تا ۳۰ سال را فاقد پشتوانه علمی و پژوهشی دانسته و هشدار داده‌اند که این تصمیم با ماموریت اصلی تربیت معلم در تضاد است و کیفیت آینده نظام آموزشی را تحت تاثیر قرار می‌دهد. این تحلیل به بررسی نیت جستجوی کاربران و نقاط تمایز این محتوا نسبت به رقبا می‌پردازد.

نقدهای کارشناسی به افزایش سن معلمی
به نوشته اخبار فرهنگیان، حمیدرضا قائم پناه، کارشناس تعلیم و تربیت، در گفت و گویی مفصل به تبیین ۱۸ نقد عمده نسبت به تصمیم اخیر برای افزایش سن ورود به دانشگاه فرهنگیان پرداخت. وی این تغییر را پرهزینه، کم فایده و دارای پیامدهای عمیق بر کیفیت آینده معلمی دانست.

تغییر فلسفه تربیت معلم با افزایش سن
به گفته این کارشناس، دانشگاه فرهنگیان یک دانشگاه عادی نیست و بر اساس ماموریت ذاتی خود برای تربیت هویت حرفه ای معلم بنا شده است. هویت حرفه ای معلم در سنین جوانی شکل می‌گیرد، نه در سنین تثبیت شده. بازه ۱۸ تا ۲۲ سال سن طلایی تربیت پذیری، انعطاف شخصیتی و شکل گیری زیست تربیتی است و تغییر این بازه، تغییری در ماهیت تربیت معلم محسوب می‌شود.

اختلال در هویت سازی حرفه ای معلم
افزایش سن ورود، دانشگاه فرهنگیان را از یک مرکز تربیت محور به یک مرکز جذب نیروهای متاخر تبدیل می‌کند. این موضوع در اسناد پژوهشی، از جمله گزارش تخصصی مرکز پژوهش‌های مجلس نیز تایید شده و به عنوان یک انحراف جدی از ماموریت اصلی تربیت معلم شناخته می‌شود. این تغییر نه اداری، بلکه فلسفی و هویتی است.

پیامدهای منفی افزایش سن بر ساختار دانشگاه
فرد ۲۷ یا ۳۰ ساله با هویت تثبیت شده وارد می‌شود، انعطاف شخصیتی کمتری دارد و سازگاری فرهنگی اش پایین تر است. این امر طبیعتا فضای خوابگاهی و زیست تربیتی دانشگاه را تغییر می‌دهد. بنابراین افزایش سن حتی اگر به پذیرش منجر نشود، ساختار و فضای حاکم بر دانشگاه فرهنگیان را متاثر می‌کند.

بررسی استدلال های موافقان و نقاط ضعف آنها
قائم پناه به چندین استدلال مطرح شده از سوی موافقان افزایش سن پاسخ داد. وی تاکید کرد که سن بخشی از کیفیت است، نه در برابر کیفیت. تربیت پذیری، مشارکت فرهنگی و امکان شکل گیری هویت معلمی همه در سنین پایین رخ می‌دهد. همچنین استناد به سن معلمان شاغل در کشورهای OECD اشتباه است، چرا که سن اشتغال هیچ ربطی به سن ورود به تربیت معلم ندارد.

راه حل های جایگزین برای حل مشکلات
این کارشناس آموزش و پرورش راه حل های بهتری را برای حل مشکلاتی مانند جذب در مناطق محروم پیشنهاد کرد. به گفته وی راه حل واقعی، ایجاد سهمیه های منطقه ای، مسیرهای اختصاصی یا مشوق های بومی است. تغییر ساختار سنی برای حل یک مسئله محلی، خطای سیاستی محض به شمار می‌آید.

جمع بندی و درخواست از رئیس جمهور
وی در پایان تاکید کرد که افزایش سن ورود هیچ پشتوانه علمی و پژوهشی ندارد و برای رفع نیاز یک گروه کوچک، کیفیت تربیت معلم در کل کشور را تهدید می‌کند. انتظار می‌رود رئیس جمهور، مطابق وعده انتخاباتی خود در خصوص پایبندی به نظر کارشناسان، از امضا و ابلاغ این مصوبه پرچالش خودداری کند.

نظر شما در مورد این تصمیم چیست؟
آیا با افزایش سن ورود به دانشگاه فرهنگیان تا ۳۰ سال موافقید؟ به نظر شما این تغییر چه تاثیراتی بر آینده آموزش و پرورش کشور خواهد داشت؟ نظرات و تحلیل های خود را با ما و دیگر خوانندگان به اشتراک بگذارید.