افق روشن دانشگاه فرهنگیان با تغییر ساختار آموزشی
آیا میتوان با ساختاری که برای جامعهای کوچک طراحی شده، نسلی از معلمان آیندهساز را برای چالشهای پیچیده امروز تربیت کرد؟ این پرسش محور یادداشت یک استاد دانشگاه فرهنگیان است که از تغییر ساختار این دانشگاه به عنوان گامی ضروری برای تحقق مأموریت اصلی آن دفاع میکند.
چرا تغییر ساختار دانشگاه فرهنگیان ضروری است؟
صادق رشیدی، عضو هیئت علمی این دانشگاه، با اشاره به تاریخ تحولات آموزش عالی در جهان، تاکید کرد که نوآوری در ساختار شرط بقا و پیشرفت هر نظام دانشگاهی است. او معتقد است ساختار فعلی با داشتن بیش از ۱۶ هزار دانشجو در تهران و هزاران نفر در پردیسهای استانی، دیگر پاسخگو نیست. در این ساختار، بخش عمده وقت مدیریت صرف امور اجرایی میشود و فرصتی برای پیگیری اهداف پژوهشی، فرهنگی و آموزشی باقی نمیماند.
مشکل اصلی ساختار فعلی چیست؟
در ساختار کنونی، یک مدیریت واحد باید همزمان بار سنگین امور اجرایی، آموزشی و دانشجویی را به دوش بکشد. این امر منجر به زمین ماندن مطالبات فرهنگی و آموزشی دانشجویان و اساتید میشود. رشیدی این وضعیت را مانعی برای دستیابی به «تربیت معلم تراز» میداند.
ساختار جدید چه مزایایی دارد؟
ساختار پیشنهادی، با ایجاد دو معاونت تخصصی مجزا برای حوزههای «آموزشی-پژوهشی» و «فرهنگی-دانشجویی» در سطح دانشکدهها طراحی شده است. این تغییر باعث میشود:
– مدیریت بهصورت تخصصیتر و متمرکز انجام شود.
– بخشی از بار اجرایی به تشکیلات بالادستی منتقل شود.
– فضا برای تحقق اهداف عالی تربیت معلم فراهم آید.
– روند استانداردسازی فضای آموزشی شتاب گیرد.
آیا این تغییر به هویت دانشگاه آسیب میزند؟
خیر. نویسنده یادداشت به صراحت تأکید میکند که تغییر ساختار هیچ منافاتی با هویت، شعار و مأموریت اصلی دانشگاه، یعنی «تربیت معلم با محوریت تفکر اسلامی و عدالتخواه» ندارد. برعکس، این تغییر یک سازوکار توسعهیافته برای تداوم و بقای همین آرمانها در آینده طراحی شده است.
پاسخ به منتقدان تغییر ساختار چیست؟
رشیدی اظهارات منتقدان را که تغییر ساختار را مغایر با تربیت معلم میدانند، جهتگیری خام و بدون مطالعه عنوان میکند. او پیشنهاد میکند برای روشنگری، مناظره و گفتوگوی تخصصی با صاحبنظران این حوزه انجام شود. وی پذیرفتن پیشنهادات علمی و رهنمودهای عالمانه و دوری از برخوردهای سلیقهای را راه حل رفع موانع میداند.
خلاصه خبر در یک نگاه:
یک عضو هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان، تغییر ساختار این دانشگاه را امری ضروری و افقگشا دانست. به گفته وی، ساختار قدیمی با حجم بالای دانشجو و تمرکز بر امور اجرایی، مانع تحقق اهداف آموزشی و پژوهشی شده است. ساختار جدید با ایجاد معاونتهای تخصصی، مدیریت متمرکزتر و استانداردسازی را ممکن میسازد، بدون آنکه به هویت تربیت معلم خدشهای وارد کند.
نوبت شماست:
به نظر شما مهمترین تغییر مورد نیاز در نظام تربیت معلم کشور چیست؟ آیا تغییر ساختار اداری میتواند بر کیفیت خروجی دانشگاه فرهنگیان تاثیر مستقیم بگذارد؟ تجربیات و تحلیل خود را با ما در میان بگذارید.
